İnsanın apaçık düşmanı olan şeytan, her insan için farklı taktikler kullanır. Ancak birçok insanı yakaladığı zayıf bir nokta vardır ki, genellikle herkeste aynıdır; dünya hayatına/metaına olan bağlılık.
Åžeytan insanları saptırmak için kullandığı her telkini kendisi vermez. Plan ve taktiklerini etkisi altına aldığı kiÅŸiler aracılığıyla uygular, telkinlerini onların aÄŸzından verir. Åžeytanın dostu olan bu kimseler, “günahı benim boynuma”, “yaÅŸlanınca nasılsa ibadet yapacak bol zamanın olur, ÅŸimdi hayatın tadını çıkar”, “dünyaya bir kere gelinir” gibi sözlerle, insanları Allah’ın buyruklarını göz ardı etmeye ya da sorumluluklarını ileri yaÅŸlarına ertelemeye yöneltirler. Bu sözlerin etkisi altına giren kiÅŸilerin ise gaflet halinde oldukları çok açıktır. Çünkü insan dünyaya nasıl bir kez geliyorsa, ahirete de bir kez gidecektir.
Adeta ÅŸuursuzca, gaflet halinde yaÅŸayan bu kimse ahirette Allah’ın huzurunda yalnız sorgulanacağını unutmuÅŸtur. Ahirette diriltildiÄŸinde o mahÅŸer kalabalığı içinde koÅŸarken yalnızdır. Orada kimse kimsenin durumunu sormaz. Dünyada iken ‘hayatı birlikte doya doya yaÅŸadığı’ dostları yanında yoktur. Dünyada yalnız kalmaktan korkan insan, dünyadakine asla benzemeyen bir yalnızlık içindedir. Sorgulanma anı, dünyadayken Allah’tan yüz çevirmiÅŸ kiÅŸi için yaÅŸadığı en zorlu andır. Yapıp ettiklerini, yerine getirmediÄŸi sorumluluklarını, ertelediklerini ve Rabb’i karşısındaki aczini düşündüğünde yalnızlık hissi daha da artar. YaÅŸamı boyunca deÄŸer verdiÄŸi her ÅŸeyden ve yakınındaki tüm insanlardan uzaktır; yapayalnız, tek başınadır.
Ve onların hepsi, kıyamet günü O’na, ‘yapayalnız, tek baÅŸlarına’ geleceklerdir. (Meryem Suresi, 95)
İbadet etmek için daha çok zamanı olduğunu, yaşlanınca kulluk görevlerini yerine getireceğini düşünmüştür; ne kadar ömrü kaldığını bilmeden…Kişi ölümün her an kendisini bulabileceğini düşünmemiştir. Düşünmediği gibi, bu kendince ‘tatsız’ konudan söz edenleri de susturmuştur. Uyaranlara ise hiç kulak vermemiştir.
Åžu çok kesin gerçektir ki; Allah’ın buyruklarını yerine getirmeye vakit bulamadan, ölüm apansız gelip çatabilir. Oysa insan kalbini Rabb’ine baÄŸladığında, her ÅŸeyi Allah’ın yaratmakta olduÄŸu gerçeÄŸini düşündüğünde, Allah’ın dilemesiyle hem dünyada hem de ahirette en büyük nimetleri kazanabilecektir.
Nerede ve ne yapıyor olursak olalım, Allah’ın sonsuz aklıyla planladığı bir kadere tabi olduÄŸumuzu asla unutmayalım. Her kim olursa olsun her insan kesinlikle ölümü tadacaktır; yalnızca Allah, ezeli ve ebedi olandır, daima diri olandır.
Sizi diri tutan, sonra öldürecek, sonra da diriltecek olan O’dur. Gerçekten insan pek nankördür. (Hac Suresi, 66)
